"Danslagið seiðir
og götuna greiðir"

17.2.07

23 23 23 23 23 23 23 23 23 23 23


Það hefur ekki svo mikið breyst... ljósbrúnt hár, rauður drykkur, ljósbleik föt. Það helsta sem hefur þróast er pósið.

Á mánudaginn, 19. febrúar eru 23 ár síðan ég opnaði augun í fyrsta skipti, 270 barn Landspítalans það árið. Við mamma skörtuðum því armböndum númeruðum með tölunni 270, pabba til mikillar ánægju, enda tilviljunarlega ÍS númer Júlíusar Geirmundssonar.

Það eina sem mig langar í í afmælisgjöf fyrir utan ást, frið og hamingju er lítil uppþvottavél. Leiðinlegast í heimi þykir mér að vaska upp. En hjá því verður ekki komist svo ég reyni að láta það taka sem allra allra allra stystan tíma. Hamagangurinn á meðan á þessu stendur fer því upp úr öllu valdi, vatnið sullast út um allt og leirtauið glymur og syngur. Þegar ég legg á borð er eins og skotárás hafi átt sér stað í skápunum mínum. En öllu er fórnað til þess að sóa sem fæstum mínútum í þessi heilalausu leiðindi. Uppþvottavél myndi gera æfumuninn.

Haldið verður upp á afmælið með pompi og prakt þann 17. mars, en við Lísa ætlum aftur að halda upp á afmælin saman eftir vellukkun síðasta sameiginlega afmælis. Takið daginn frá, þið fáið boð innan skamms.


...sagði Hafdis Sunna klukkan 12:42