"Danslagið seiðir
og götuna greiðir"

3.11.06

Nú júblar fólk og drekkur öl, statusseminar er búið svo nú fer allt að fara í eðlilegt horf aftur og skólinn missir stöðu sína sem heimili þangað til næsta törn skellur á. Það er frábært, þó það sé ákveðin og góð stemning sem fylgir þessu, líka bara pínu næs að vera frír frá því að fá samviskubit yfir því að vera ekki að mæta í FitnessDK og taka til og þrífa.... eða ekki.

Það er orðið skítakalt í Álaborg og Tuborg jólaölið kemur til DK í kvöld með tilheyrandi látum og fögnuði, það er kominn nóvember, veturinn er skollinn á. Eins og það eru mörg leiðindi sem fylgja vetrinum þá finnst mér þessi árstíðaskipti frábær, loksins fór e-ð að gerast og fataskápurinn að breytast. En þegar maður er á Íslandi á sumrin og Danmörku á haustin þá er nánast nákvæmlega eins veðurfar í marga mánuði.

Kristinn bróðir er í Glasgow núna hoppandi um í skotapilsi og takandi við sínum öðrum master í hagfræði, nú á stjórnmálasviði. Hann útskrifast með distinction, húrra fyrir honum og stoltið æpir.

Ég hef ekki gert annað en að babla um skóla í undanförnum færslum svo nú hlýtur að vera kominn tími á eina lærimynd. Hún er af okkur Hrönn frá því í þá gömlu góðu daga þegar við bjuggum í Havana og lærðum spænsku. Það eru líklegast einar af erfiðustu kennslustundum sem ég hef upplifað - steikjandi hiti, stanslaus kláði í öll þúsund bitin, 5 hundar hlaupandi um 60 fermetra kennslustundarhúsið og emjandi svengd eftir skelfilegu rotunar-færu brauðin sem við fengum í morgunmat.
...sagði Hafdis Sunna klukkan 12:40