"Danslagið seiðir
og götuna greiðir"

12.9.05

Helgin fór vel, um 10 Íslendingar tóku mig upp á sína arma í grillinu, einu Íslendingarnir sem áttu ekki börn, einu rokkuðu Íslendingarnir á svæðinu. Þeir buðu mér svo með sér í partý á milli grills og balls og veittu bjór og skot. Síðan var tjúttað við Íslendingahljómsveit þar sem landinn trylltist við að heyra öll þessi íslensku lög, sennilega ekki hollt að vera of lengi í útlöndum. Símaskráin mín er því ríkari um nokkur númer, ein stelpan býr rétt hjá mér og er búin að bjóða mér í heimsókn og önnur bauð öllum íslensku stelpunum heim til sín á miðvikudagsvköldið. Gott mál.

Annars finnst mér leiðinlegt í skólanum, súrt að skilja ekki mikið. Sagt er að norður Jótar tali langverstu dönskuna, þetta sé skást í Kaupmannahöfn - skemmtilegt, ég sem bý einmitt á norður Jótlandi. Í fyrirlestrartíma um daginn var kennarinn til dæmis að útskýra e-a verkefnisvinnuaðferð og sagði öllum að loka augunum. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar þar sem þetta var í fyrsta tíma og hallaði mér vel aftur á stólnum og klemmdi augun fast. Síðan gekk kennarinn á línuna og spurði, sérðu þetta? Allir svöruðu, já ég sé. Svo kom röðin að mér og þar sem ég vissi ekkert út á hvað þetta gekk ákvað ég að segja bara eins og hinir, ég sé. Það runnu hinsvegar á mig tvær grímur þegar ég heyrði allan bekkinn skellihlæja og kennarann segja, nei þú sérð ekki, þú ert með lokuð augun. Þá hafði ég greinilgea misst af því þegar átti að opna augun. Gevitt.

Í dag var ég alveg að gefast upp og labbaði niður í bæ og fékk mér pulsu og bæklinga á Kilroy ferðaskrifstofunni.
...sagði Hafdis Sunna klukkan 19:01