"Danslagið seiðir
og götuna greiðir"

19.12.04

Eftir allt átið var kominn tími á hreyfingu - gott veður, nógur snjór & skíðasvæðið opið. Snjóbrettið varð fyrir valinu. Nú orðið leiðist mér alltaf í lyftunni, áður fyrr skemmti ég mér konunglega. Frá 4 ára aldri til um 6 ára fannst mér ég alltaf vera "Sunna er ein í heiminum" í lyftunni og söng hástöfum alveg upp á topp, fólki til mismikillar ánægju, býst ég við. Eftir 6 ára aldur var annað uppi á teningnum. Við Guffý frænka stunduðum þann leik að leggja skíðastafinn, lúffuna, nammið o.s.frv. í snjóinn á miðri leið og svo tók sú okkar sem var fyrir aftan hlutinn upp. Auðvitað tókst þetta ekki alltaf sem skildi og því þurfti fólkið fyrir aftan oft að tína draslið upp eftir okkur. Einnig stundaði ég svig og skrensaði á hlið og lét lyftuna skjóta mér upp. Núna er ég orðin fullorðin (eða svona næstum) og yrði því ábyggilega ekki fyrirgefið ef ég tæki upp einhvern af ofantöldum ósómum. Síðustu ár hef ég nýtt tímann í lyftunni í það að skrifa SMS, en til þess að halda 10 puttum er ég hætt því. Þegar ég eignast iPod þá fer ég að skemmta mér konunglega í lyftunni á ný.  
...sagði Hafdis Sunna klukkan 22:13